1 jaar! Feest :-D

1 jaar! Feest :-D

Sterre is jarig!

Zo trots op mijn kleine meisje. Haar eerste jaar waarin ze heeft leren lachen, brabbelen, zitten, rollen, kruipen en ook lopen. 2 dagen voor haar verjaardag zette ze haar eerste stapjes, zo leuk!

Deze taart had ik in twee variaties gemaakt, eentje voor de ochtend als ontbijt. Die voor het ontbijt aten we allemaal samen. Eén kleine voor Sterre voor de cake smash. Ik had haar taartje mooi versierd met fruit, ze begon heel netjes met eten. Eerst de framboosjes één voor één, toen de kaki…daarna werd het een groot slagveld, zoals een echte cake smash bedoeld is. Zie hieronder het uiteindelijke resultaat.

Klik hier voor het recept van de taart.

Ontbijttaart van yoghurt, kaki en banaan

Ontbijttaart van yoghurt, kaki en banaan

Alleen maar gezonde ingredienten en heerlijk om te eten! Wij aten deze ontbijttaart met het verjaardagsontbijt van Sterre’s eerste verjaardag, maar ik ga hem zeker vaker maken. Je maakt hem namelijk de avond van te voren waardoor je in de ochtend lekker snel bent. Je bent zelfs extra snel omdat je kinderen deze taart zo lekker en leuk zullen vinden dat hij binnen no time op is 🙂

Benodigdheden voor 6 porties

Bodem
250 gram muesli
100 gram gedroogde abrikozen
2 eetlepels pindakaas

Vulling
600 ml turkse yoghurt
2 bananen
2 kaki’s
50 ml water
10 blaadjes gelatine

Extra
Fruit om te versieren

Bereiden

Wel de abrikozen in lauw water. Doe de blaadjes gelatine in een bakje water en laat ze zacht worden. Maak de bodem door de abrikozen samen met de muesli en de pindakaas fijn te malen met een staafmixer of in een keukenmachine. Neem een springvorm, vet hem in met olie. Smeer het mengsel voor de bodem uit in de springvorm zodat de hele bodem gelijkmatig bedekt is.
Pureer dan de yoghurt met het fruit. Knijp de gelatine uit. Verwarm het water in een steelpannetje en verwarm de gelatine hierin tot hij goed opgelost is. Laat even afkoelen. Roer dan door de yoghurt. Schenk de yoghurt in de springvorm en zet hem minstens 3 uur in de koelkast.
Versier de taart met fruit. Smakelijk en veel plezier met eten!

 

Ontbijt-ijs

Ontbijt-ijs

Wil je een goede dag? Start je dag dan goed 🙂
Op een regenachtige ochtend aten wij dit ontbijtje, op het eerste gezicht paste dat niet echt bij het weer. Omdat we zo vrolijk werden van ons ontbijt, maakte de regen niks meer uit en startte we onze dag heel vrolijk 🙂 oftewel, misschien moet je juist dit soort ontbijtjes eten op dagen die er eigenlijk niet bij lijken te horen.

Benodigdheden voor 1 volwassene en 2 kleine kinderen

Voor ijs:
2 bananen
400 ml Turkse yoghurt of volle yoghurt
Eventueel 1 theelepel spirulina poeder voor een leuke kleur

Toppings:
Muesli
Vers fruit
Zaden

Bereiden

De avond van tevoren schil je de bananen en leg je deze in de vriezer. Zelf heb ik altijd een voorraadje bevroren bananen in de vriezer liggen, als er bananen overrijp dreigen te worden dan vries ik ze in voor mijn gezonde en makkelijke versie van ijs.
In de ochtend pureer je de bevroren bananen samen met de yoghurt en eventueel het spirulina poeder met een staafmixer of in een blender.
Doe het ‘ijs’ in mooie glazen of bakjes en garneer met de toppings.

Smakelijk, geniet van je dag!

 

Ontbijttaart – pastinaak

Ontbijttaart – pastinaak

Deze taart is een idee van Veere. Als ik haar vraag wat haar lievelingseten is dan zegt ze altijd pasta en pastinaak. Als ik haar pastinaak geef dan eet ze ook zo een hele bak op. Nu wilde ze wel eens taart bakken van pastinaak, dat vond ik wel een leuk plan. Met de pastinaken uit de moestuin van mijn schoonmoeder gingen we aan de slag. Als worteltaart ook lekker is, waarom zou een taart met pastinaak dat dan niet zijn? Ik kon geen recept vinden dat aan mijn wensen voldeed, dus ik ging zelf aan de slag met een recept, gebaseerd op een gezonde versie van carrot cake. Leuker dan de dag starten met taart kan bijna niet, en intussen heb je op dat moment geen stress (alles is voorbereid) en weet je ook nog dat je iete relatiefs gezond geeft. Je kindje is de dag al gestart met groenten 🙂 Zowel Sterre (11 maanden) als Veere (2,5) vonden het een succes.

Benodigdheden

200 zelfrijzend bakmeel 60 ml olijfolie 1 eetlepel bakpoeder 10 gram gedroogde dadels 400 gram geraspte pastinaak Snufje zout Theelepel kaneel 4 eieren 40 gram walnoten 2 bananen

Bereiden

Verwarm de oven voor op 180 graden. Vet een taartvorm in. In een keukenmachine maal je de olijfolie, dadels, walnoten, bananen, kaneel en eieren tot een glad mengsel. Roer de geraspte pastinaak erdoorheen. In een mengkom zeef je het zelfrijzend bakmeel, de bakpoeder en het zout. Voeg het pastinaakmengsel hieraan toe en roer goed door tot je een geheel hebt. Doe de mix in een taartvorm en bak hem in ongeveer 30 minuten. Garneer met fruit of met turkse yoghurt. Goed begin van je dag 🙂

Ga je voor korte-termijn of voor lange-termijn-geluk?

Ga je voor korte-termijn of voor lange-termijn-geluk?

Ik wil graag mijn kinderen gelukkig maken, ik wil ze leren te genieten van het leven, (al zijn ze daar al heel goed in en zijn ze soms eerder een leermeester voor mij) en ik wil dat ze plezier hebben. Nu komt mijn struggle, want snoep en ander ‘lekkers’ maakt kinderen vaak blij en laat ze genieten. Maar ik vraag me wel altijd af, is dat echt genieten of is het kortetermijn-geluk dat langetermijn-geluk in de weg staat? Op de foto bij dit blog zie je een foto van Veere en haar nichtje Floor, paaseieren zoekend met Pasen. De feestdagen zijn in onze cultuur ook volop geassocieerd met snoep en lekkers. Met pasen eten we chocolade eitjes, met kerst kerstkransjes en met sinterklaas pepernoten, marsepein en chocolade-sinterklaasjes. Gister zat ik met vriendinnen bij een café, we bestelden lekkere koffies, voor Veere een kinderkoffie oftewel een cappuccino zonder koffie (opgeklopte melk dus). Bij het café waren ze zo gastvrij om een heel bordje met koekjes daarbij te brengen. Dat vind ik oprecht heel lief, maar tegelijkertijd ook heel vervelend. Als onze kinderen die koekjes zien gaan ze er natuurlijk om zeuren, nu vind ik een koekje echt niet zo’n probleem, maar meer dan één vind ik echt onnodig. Daar zit je dan met een bordje vol goedbedoelde koekjes en 3 kleine kindjes die heel goed hun best doen om die koekjes te veroveren. Opa’s en oma’s zijn er heel goed in, je kind op en top verwennen. ‘laat ze toch even lekker genieten, wat maakt één snoepje nou uit?’ Daar zit natuurlijk een kern van waarheid is, één snoepje, koekje of taartje maakt je echt niet ineens ongezond. Het is een eetpatroon, alles wat je over langere periode eet, wat invloed heeft op onze gezondheid. Daarom zijn gewoontes en dan voornamelijk  eetgewoontes ook zo belangrijk.

Wat is nou eigenlijk echt verwennen?

Is het inderdaad het snoepje of koekje waar je kindje 2 minuten van geniet wat hem geluk geeft? Of ervaart je kind geluk doordat het gezond is en een goed eetpatroon heeft en snoep niet associeert met verwennen? Maar daarentegen aandacht, gezond eten of samen iets leuks doen associeert met verwennen? Ik merk dat ik dit een lastig onderwerp vind. Ik vind snoepjes gewoon niet nodig. Zelf eten Rolf en ik ze nooit, wij vinden er niet veel aan en dus hebben we ze ook niet in huis. Dit geldt ook voor koekjes (en ik zal eerlijk zijn, chips is bij mij de valkuil, daar kan ik wel enorm van genieten en blijf ik helaas dooreten als ik eenmaal ben begonnen, hebben we dus wel in huis). Dat Veere een keer een snoepje krijgt bij opa en oma vind ik echt niet zo erg, sterker nog, ik ben ervan overtuigd dat verbieden alleen maar averechts werkt en het dus veel aantrekkelijker maakt. Maar één snoepje, koekje of toetje vind ik dus niet erg, waarom moet het soms zo veel zijn? Ook op andere plekken merk ik dat ik dit een moeilijk thema vind. Waarom vind ik dit lastig en ga ik dan niet het gesprek aan? Het lastige voor mij is dat ik het gevoel heb dat het eigenlijk geen snoep is wat ze geven, maar liefde onder het mom van snoep. Dat wil ik natuurlijk absoluut niet afremmen.

Een lolly vatte ze op als speelgoed

In februari waren we met z’n viertjes op Gran Canaria, wat een prachtig eiland! Veere was net 2 geworden en tot dit moment hadden we haar nog uit de buurt van regulier snoep weten te houden. In Spanje kreeg Veere veel aandacht en wilde ze haar de hele tijd verwennen. Heel leuk om te zien, want wat gaan ze leuk om met kinderen daar! Alleen werden wij niet zo blij van al het snoep dat ze toegestopt kreeg, vaak zonder het eerst aan ons te vragen. Waar we erg om moesten lachen, was dat Veere toen nog niet wist dat wat ze toegestopt kreeg, snoep was. Toen ze een lolly kreeg zei ik ‘gracias’. Vervolgens dacht Veere dat de lolly gracias heette en ze vatte tegelijkertijd de lolly op als speelgoed in plaats van als iets wat ze in haar mond kon stoppen. De hele vakantie vroeg ze of ze met de gracias mocht spelen 😀

Een hele snoepzak tijdens een wandeling

Met de familie van Rolf waren we op familieweekend. Er waren bijna 20 kinderen mee en voor de kinderen was er van alles georganiseerd, heel leuk! Van balonnenclowns tot een bonte avond. Echter was er ook behoorlijk wat snoep aanwezig. Bij een boswandeling kregen de kinderen niet één snoepje, maar een heel snoepzakje mee, zo ook Veere van 2,5 jaar. Nadat Veere er van mij één snoepje uit mocht pakken heb ik het later snel in de prullenbak gegooid. Een beetje rot voel ik me daar wel bij, maar ik vind het gewoon zonde om haar buik hiermee vol te stoppen terwijl één snoepje ook al heel bijzonder voor haar is. Een bijzondere situatie hadden we aan het einde van het weekend, er waren een aantal dozen snoep over. Eentje ervan werd door een tante in mijn handen geduwd: ‘’neem maar lekker mee voor thuis, jullie hebben jonge kinderen’, dit hoefde ik niet dus ik sloeg het af. Zo ook de moeder van drie kinderen waar ik naast stond. Mooi was dat er ook appels over waren, die moeder van drie en ik zagen dit tegelijkertijd en werden helemaal enthousiast, onze tassen werden gevuld met appels, niet met snoep. We moesten wel lachen, is dit echt iets van onze generatie?

En nu?

Maar goed, waar ik dus mee zit, welke associatie geven we onze kinderen mee rondom snoep en wat doet dit voor gezond eten? Als er elke keer dat er iets gevierd wordt of als ze verwend worden snoep aan te pas komt, welk gevoel krijgen ze daar dan bij? En vooral, welk gevoel krijgen ze dan bij gezond eten? Mijn ervaring is dat er genoeg gezonds is waar je kinderen echt heel blij mee maakt, denk bijvoorbeeld aan framboosjes, kersen, plakjes komkommer, cherry tomaten en reepjes paprika. Waarom kunnen we dit niet linken aan verwennen? En als we zien wat snoep in je lichaam doet, je wordt er heus niet meteen ongezond van, maar het heeft wel invloed op je suikergehalte, insulineniveau en daarmee op je stemming. Daarnaast blijkt ook de suiker veel invloed heeft op onze darmflora, ons microbioom, en dit microbioom heeft weer invloed op je hersenen, op hoe je je voelt dus. De darmen worden door de wetenschap steeds vaker als tweede brein gezien en er wordt nu zelf gedacht dat depressie in je darmen kan ontstaat. Dan wordt het ineens heel duidelijk dat wat we eten heel veel invloed heeft op onze darmen en uiteindelijk dus ook op ons geluk en ons functioneren. Een inspirerend boek wat ik hierover las is : De mooie voedselmachine van Giulia Enders. Als we ons kindje iets lekkers geven denken we hier natuurlijk niet over na, maar hebben we eigenlijk wel zin in kinderen die een suikerpiek hebben of kinderen die sneller boos zijn door de bacteriën in hun darmflora? Het blijft voor mij een struggle van genieten, verbieden en/of verwennen, maar wij snoep en koek thuis in ieder geval niet, buitenshuis prima, maar met mate. Veere is nu ruim 2,5, ik ben benieuwd hoe ik er over een paar jaar over denk, want volgens mij wordt de druk van buiten en de verleiding alleen maar groter als ze ouder worden.

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief

Je bent succesvol ingeschreven voor mijn nieuwsbrief

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief

Je bent succesvol ingeschreven voor mijn nieuwsbrief