fbpx
Zwanger van de derde spruit!

Zwanger van de derde spruit!

Jaaaah, goed nieuws! Ik ben zwanger van het derde spruitje in mijn buik. Heel bijzonder!

Grote zus Veere

Dit keer is Veere mee in blijde verwachting, de vorige keer begreep ze nog niet dat ze grote zus werd. Nu is dat heel anders. Als ik thuis kom krijg ik normaal altijd een dikke kus en knuffel van haar en merk ik aan alles dat ze blij is me weer te zien (zo fijn!). Nu is ze ook blij, maar roept ze meteen om de baby. Ze wil de baby aaien, kusjes geven en knuffelen. Elke dag vraagt ze hoe groot de baby nu is, en haar favoriete filmpje van het moment is een educatief filmpje waarin te zien is hoe een baby in de buik groeit. Ze vertelt aan iedereen hoe de zaadjes een wedstrijd doen en dat er eentje wint die in het eitje mag, haha. Geweldig om het zo samen mee te maken, door Veere ben ik ook weer bewuster met mijn zwangerschap bezig, ze herinnert me er de hele tijd aan.

Zwanger spelen

Twee weken geleden waren we op vakantie in Spanje, daar speelde Veere de hele dag dat ze ook een baby in haar buik had. De baby’s werden soms ook geboren en dan hadden we ineens een baby’tje bij ons die verzorgd moest worden. Wat een aandacht, ze dacht er de hele tijd aan! Als we bijvoorbeeld de deur uit gingen moest de baby ook mee.
Het mooiste vond ik de namen voor de baby’s die op vakantie zijn geboren. De eerste heette tomaat en de tweede artisjok. Haha, mijn dochter lijkt al net zo’n groente-fanaat als ik ben!
In Zuid Spanje aten we heel veel tapas en meestal stonden er ook artisjokken op de kaart, elke keer wilde ik die zeker bestellen want wat vond ik ze lekker (vind ik altijd heerlijk, maar het lijkt nu ook wel een soort zwangerschaps-craving – nu ik erover vertel loopt het water me weer in de mond!) Vandaar dat Veere denk ik ook op artisjok uitkwam. Ik hou wel van aparte namen, maar dit gaat me toch iets te ver 😉

Wat een honger!

Ik wist al vrij snel dat ik zwanger was, ik voelde me namelijk precies hetzelfde als bij Veere en Sterre. Dat houdt bij mij in dat ik héél veel honger had. Echt niet normaal veel honger. Ik moest de hele tijd eten of ik voelde me heel raar. Toen ik dit keer zwanger werd, gaf ik Sterre nog borstvoeding en was ik een paar kilo lichter dan dat ik zou willen. Misschien kwam dat door de borstvoeding of door het drukke leven van een moeder van 2. Ik denk dat dat ook de honger verklaart, mijn lichaam voelt dat het reserves op moet bouwen en krijgt enorme trek. Ik ben best blij met dat zwangerschapssymptoom, lijkt me veel erger als al het eten je tegen gaat staan wat je ook vaak hoort. Overigens werd ik wel misselijk als ik niet toegaf aan mijn honger, dus een goede reden om er lekker aan toe te geven J

Cravings

Rolf en ik hadden eigenlijk het plan om in januari een maand lang veganistisch te gaan eten, we wilden weten wat dit met ons lichaam zou doen en hoe we ons zouden voelen. Dit experiment heb ik toch maar even aan me voorbij laten gaan toen ik zwanger bleek te zijn, volgend jaar weer een kans. Rolf heeft wel veganistisch gegeten, met als gevolg dat we heel veel veganistische producten in huis hadden. In het begin genoot ik van alles, bijvoorbeeld zelfgemaakte humus en heel veel peulvruchten. Op gegeven moment begon het me alleen enorm tegen te staan, waardoor Rolf de peulvruchten apart is gaan houden in de maaltijden. Echt apart dat je lichaam zo werkt, dat het dingen die je normaal heel lekker vindt ineens zo onaantrekkelijk kan vinden en omgekeerd.
Toen ik zwanger was van Veere wilde ik de hele tijd yoghurt met grapefruit, bij Sterre dacht ik alleen maar aan aardbeienkwark en dit keer zijn er al tientallen potten augurken doorheen gegaan (hoe cliche). Veere en Sterre blijken ook fan van augurken en snacken lekker met me mee. Zo heb ik meteen weer veen fijne gezonde snack voor ze ontdekt. Perfect als ik aan het koken ben, Veere en Sterre al heel veel honger hebben maar ik nog niet hun hele buikjes wil vullen.

Tweede trimester

Nu ik dit mooie nieuws deel is net mijn tweede trimester begonnen, dat betekent dat de baby in mijn buik mee kan gaan proeven met wat ik eet! Dat is voor mij een heel bijzonder moment en ik ben me er ook bewust van dat ik nu al veel afwissel met smaken en producten zodat de baby alvast een beetje leert wennen aan van alles, vooral aan groenten. Want naast dat ik hoop op een hele gezonde en lieve baby hoop ik natuurlijk ook weer een groente-fanaatje op de wereld te zetten 😀

Toepasselijk recept voor moeder en baby

Een lekker recept wat heel geschikt is voor het tweede trimester vind je hier

Op TV bij net 5 ‘Wat eten we?

Op TV bij net 5 ‘Wat eten we?

Super leuk, ik werd gevraagd om bij het programma ‘Wat eten we?’ van net 5 wat te vertellen over babyvoeding.

Dinsdag 25 februari werd het om 17.00 uur uitgezonden. Ik heb super veel leuke reacties gehad op dit item. Heel tof ook dat ik het met jullie mag delen, als je het nog niet gezien hebt kun je hier dus nog terugkijken 😀

In drie minuten krijg je tips over het starten met babyvoeding, wil je niet het hele programma kijken  maar alleen mijn bijdrage zien met tips over babyvoeding? Kijk dan vanaf 15.40 minuten

 

Zin gekregen om zelf aan de slag te gaan? Download dan hieronder de checklist waarbij je kunt checken of jij en je baby klaar zijn voor de eerste hapjes

Broodbeleg

Broodbeleg

Veelgehoorde vraag

Een vraag die ik vaak krijg is: ‘’Wat is nou goed beleg voor een baby?’’
Als een baby’tje vanaf 6 maanden brood mag gaan eten heb je in eerste instantie niet eens beleg nodig. Een beetje knabbelen op een korstje is vaak al genoeg uitdaging. Daarna hoef je de eerste periode ook niks extra’s behalve plantaardige boter op een boterham te smeren, maar op gegeven moment wordt het toch een beetje saai. Vooral als je baby zich iets bewuster van de omgeving wordt en ziet wat voor heerlijks de rest van de familie allemaal op brood smeert, moet je toch met iets lekkerders dan alleen boter over de brug komen.

Daar sta je dan in de supermarkt, héél veel keuze! Maar wat is nou een gezonde optie? Ik heb veel suggesties voor je, maar voor de meesten zal je wel zelf de keuken in moeten. Als je het slim combineert dan maak je meteen even een babyhapje, sommige suggesties zijn namelijk gebaseerd op babyhapjes. Ook broodbeleg is prima in te vriezen in kleine porties, handig!

Boterhammen beleggen als kunst

Het leuke aan deze suggesties is dat ze ook lekker zijn voor grote zussen of broers en zeker ook voor ouders. Vooral als je het opleukt met bijvoorbeeld een plakje tomaat, augurk of avocado, blaadje sla, plakje kaas of een gekookt eitje erbij. Rolf en ik zijn heel goed geworden in het beleggen van boterhammen, het is onze kunst om onze boterham of broodje zo vol en zo lekker mogelijk te maken! En daarna inspireren we elkaar weer met de lekkerste combinatie, Veere experimenteert inmiddels ook lekker met ons mee.

Uit de supermarkt

Wat zijn gezonde alternatieven uit de supermarkt? Humous is bijvoorbeeld heel lekker en ook gezond. Het is gemaakt van kikkererwten. Het enige probleem is dat er wel veel zout aan toegevoegd is, daarom heb ik voor baby’s de voorkeur om het toch zelf te maken. Voor baba ganoush geldt hetzelfde, die is gemaakt van aubergine.
En ken je Ajvar al? Een puree van geroosterde paprika, tomaat en aubergine. Zorg dat je en milde variant hebt, want hij wordt soms heel pittig gemaakt. Niet elke supermarkt verkoopt ajvar, in de Turkse toko is hij vast en zeker wel te vinden. Ook pindakaas en notenpasta’s zijn heerlijk op brood. In veel soorten zit wel suiker toegevoegd, kijk dus even goed op de verpakking of je eentje zonder suiker te pakken hebt.

De keuken in

Ga je zelf aan de slag, dan heb je tal van mogelijkheden. Op deze foto zijn zelfgemaakte humous, zelfgemaakte baba ganoush, wortel-pasinaak-tomaat-puree en tomaten-olijfolie-basilicum-puree te zien. Maar denk ook eens aan geprakte avocado, geprakte banaan of een combinatie van beide. Ik hoop dat je ook een kei wordt in het maken van lekkere en gezonde boterhammen. Het mooie is dat je op deze manier ook al tijdens het lunchmoment (of ontbijtmoment) groenten eet:-D
Smakelijk!

Lees in mijn e-book waarom het zo belangrijk is dat je baby went aan de smaak van gezonde producten.

Voordelen verse babyhapjes

Voordelen verse babyhapjes

Smaakverschil

Ik hou enorm van koken, zo heb ik ook alle babyhapjes voor mijn baby’s zelf met veel plezier gemaakt. Het geeft me een goed gevoel het vers voor ze te maken. Ik vind het verschil in smaak tussen kant en klaar en vers ook heel groot. Het is in mijn ogen vaak moeilijk te herkennen welke groenten er gebruikt zijn in kant en klare voeding, terwijl dit bij verse babyhapjes goed te herkennen is.

Smaken leren kennen

Wat ik ook in mijn e-book benadruk, is dat baby’s niet alle smaken van nature lekker vinden. Zoet en zout hebben een aangeboren voorkeur. Bitter en zuur moeten baby’s leren eten. Dat proces van leren begint al in de baarmoeder, waar het vruchtwater gaat smaken naar wat de moeder gegeten heeft. Zoete moedermelk neemt ook de smaak aan van wat de moeder heeft gegeten.
Als je je beseft dat je iets lekkerder gaat vinden als je het vaker hebt gegeten, dan snap je dat deze fases al heel belangrijk zijn wanneer een baby leert eten.

Kant en klaar

Kant en klare babyvoeding kan soms handig zijn, bijvoorbeeld op vakantie. Wat veel merken echter doen als ze babyvoeding ontwikkelen is een product maken wat baby’s in eerste instantie meteen lekker vinden. Op zich heel logisch, dit is een belangrijk punt waar ouders een herhaalaankoop op baseren. Maar wat een nadeel hiervan is, is dat ze gebruik maken van zoete groente-  en fruitsoorten om de kant en klare producten een zoete toon te geven. Hierdoor vinden baby’s het product misschien wel heel lekker, maar de vraag is of ze wel bitter en zuur leren waarderen. Bitter en zuur zijn wel hele belangrijke smaken om lekker te vinden wil je gezond leren eten. Veel groenten en veel fruitsoorten hebben namelijk ook deze smaken in zich.

Even wennen

Schrik dus niet als je baby de eerste keer niet blij wordt als jij met broccoli of bloemkool aankomt, hoe vaker hij het proeft hoe lekkerder hij het zal gaan vinden. Maar als je alles zoet maakt door bijvoorbeeld vaak wortel te gebruiken (een hoofdingrediënt bij kant en klare babyvoeding), dan leert je baby niet wennen aan smaken die ook bij groenten en fruit horen, namelijk bitter en zuur.

Als je baby nu zuur en bitter leert eten is dat een mooie basis voor een gezond eetpatroon

 

In de cursus Lekker Leren Eten gaat er veel aandacht uit naar het leren kennen van smaken, ook van de in eerste instantie minder populaire smaken.
Klik hier voor meer informatie.

Ga je voor korte-termijn of voor lange-termijn-geluk?

Ga je voor korte-termijn of voor lange-termijn-geluk?

Ik wil graag mijn kinderen gelukkig maken, ik wil ze leren te genieten van het leven, (al zijn ze daar al heel goed in en zijn ze soms eerder een leermeester voor mij) en ik wil dat ze plezier hebben. Nu komt mijn struggle, want snoep en ander ‘lekkers’ maakt kinderen vaak blij en laat ze genieten. Maar ik vraag me wel altijd af, is dat echt genieten of is het kortetermijn-geluk dat langetermijn-geluk in de weg staat? Op de foto bij dit blog zie je een foto van Veere en haar nichtje Floor, paaseieren zoekend met Pasen. De feestdagen zijn in onze cultuur ook volop geassocieerd met snoep en lekkers. Met pasen eten we chocolade eitjes, met kerst kerstkransjes en met sinterklaas pepernoten, marsepein en chocolade-sinterklaasjes. Gister zat ik met vriendinnen bij een café, we bestelden lekkere koffies, voor Veere een kinderkoffie oftewel een cappuccino zonder koffie (opgeklopte melk dus). Bij het café waren ze zo gastvrij om een heel bordje met koekjes daarbij te brengen. Dat vind ik oprecht heel lief, maar tegelijkertijd ook heel vervelend. Als onze kinderen die koekjes zien gaan ze er natuurlijk om zeuren, nu vind ik een koekje echt niet zo’n probleem, maar meer dan één vind ik echt onnodig. Daar zit je dan met een bordje vol goedbedoelde koekjes en 3 kleine kindjes die heel goed hun best doen om die koekjes te veroveren. Opa’s en oma’s zijn er heel goed in, je kind op en top verwennen. ‘laat ze toch even lekker genieten, wat maakt één snoepje nou uit?’ Daar zit natuurlijk een kern van waarheid is, één snoepje, koekje of taartje maakt je echt niet ineens ongezond. Het is een eetpatroon, alles wat je over langere periode eet, wat invloed heeft op onze gezondheid. Daarom zijn gewoontes en dan voornamelijk  eetgewoontes ook zo belangrijk.

Wat is nou eigenlijk echt verwennen?

Is het inderdaad het snoepje of koekje waar je kindje 2 minuten van geniet wat hem geluk geeft? Of ervaart je kind geluk doordat het gezond is en een goed eetpatroon heeft en snoep niet associeert met verwennen? Maar daarentegen aandacht, gezond eten of samen iets leuks doen associeert met verwennen? Ik merk dat ik dit een lastig onderwerp vind. Ik vind snoepjes gewoon niet nodig. Zelf eten Rolf en ik ze nooit, wij vinden er niet veel aan en dus hebben we ze ook niet in huis. Dit geldt ook voor koekjes (en ik zal eerlijk zijn, chips is bij mij de valkuil, daar kan ik wel enorm van genieten en blijf ik helaas dooreten als ik eenmaal ben begonnen, hebben we dus wel in huis). Dat Veere een keer een snoepje krijgt bij opa en oma vind ik echt niet zo erg, sterker nog, ik ben ervan overtuigd dat verbieden alleen maar averechts werkt en het dus veel aantrekkelijker maakt. Maar één snoepje, koekje of toetje vind ik dus niet erg, waarom moet het soms zo veel zijn? Ook op andere plekken merk ik dat ik dit een moeilijk thema vind. Waarom vind ik dit lastig en ga ik dan niet het gesprek aan? Het lastige voor mij is dat ik het gevoel heb dat het eigenlijk geen snoep is wat ze geven, maar liefde onder het mom van snoep. Dat wil ik natuurlijk absoluut niet afremmen.

Een lolly vatte ze op als speelgoed

In februari waren we met z’n viertjes op Gran Canaria, wat een prachtig eiland! Veere was net 2 geworden en tot dit moment hadden we haar nog uit de buurt van regulier snoep weten te houden. In Spanje kreeg Veere veel aandacht en wilde ze haar de hele tijd verwennen. Heel leuk om te zien, want wat gaan ze leuk om met kinderen daar! Alleen werden wij niet zo blij van al het snoep dat ze toegestopt kreeg, vaak zonder het eerst aan ons te vragen. Waar we erg om moesten lachen, was dat Veere toen nog niet wist dat wat ze toegestopt kreeg, snoep was. Toen ze een lolly kreeg zei ik ‘gracias’. Vervolgens dacht Veere dat de lolly gracias heette en ze vatte tegelijkertijd de lolly op als speelgoed in plaats van als iets wat ze in haar mond kon stoppen. De hele vakantie vroeg ze of ze met de gracias mocht spelen 😀

Een hele snoepzak tijdens een wandeling

Met de familie van Rolf waren we op familieweekend. Er waren bijna 20 kinderen mee en voor de kinderen was er van alles georganiseerd, heel leuk! Van balonnenclowns tot een bonte avond. Echter was er ook behoorlijk wat snoep aanwezig. Bij een boswandeling kregen de kinderen niet één snoepje, maar een heel snoepzakje mee, zo ook Veere van 2,5 jaar. Nadat Veere er van mij één snoepje uit mocht pakken heb ik het later snel in de prullenbak gegooid. Een beetje rot voel ik me daar wel bij, maar ik vind het gewoon zonde om haar buik hiermee vol te stoppen terwijl één snoepje ook al heel bijzonder voor haar is. Een bijzondere situatie hadden we aan het einde van het weekend, er waren een aantal dozen snoep over. Eentje ervan werd door een tante in mijn handen geduwd: ‘’neem maar lekker mee voor thuis, jullie hebben jonge kinderen’, dit hoefde ik niet dus ik sloeg het af. Zo ook de moeder van drie kinderen waar ik naast stond. Mooi was dat er ook appels over waren, die moeder van drie en ik zagen dit tegelijkertijd en werden helemaal enthousiast, onze tassen werden gevuld met appels, niet met snoep. We moesten wel lachen, is dit echt iets van onze generatie?

En nu?

Maar goed, waar ik dus mee zit, welke associatie geven we onze kinderen mee rondom snoep en wat doet dit voor gezond eten? Als er elke keer dat er iets gevierd wordt of als ze verwend worden snoep aan te pas komt, welk gevoel krijgen ze daar dan bij? En vooral, welk gevoel krijgen ze dan bij gezond eten? Mijn ervaring is dat er genoeg gezonds is waar je kinderen echt heel blij mee maakt, denk bijvoorbeeld aan framboosjes, kersen, plakjes komkommer, cherry tomaten en reepjes paprika. Waarom kunnen we dit niet linken aan verwennen? En als we zien wat snoep in je lichaam doet, je wordt er heus niet meteen ongezond van, maar het heeft wel invloed op je suikergehalte, insulineniveau en daarmee op je stemming. Daarnaast blijkt ook de suiker veel invloed heeft op onze darmflora, ons microbioom, en dit microbioom heeft weer invloed op je hersenen, op hoe je je voelt dus. De darmen worden door de wetenschap steeds vaker als tweede brein gezien en er wordt nu zelf gedacht dat depressie in je darmen kan ontstaat. Dan wordt het ineens heel duidelijk dat wat we eten heel veel invloed heeft op onze darmen en uiteindelijk dus ook op ons geluk en ons functioneren. Een inspirerend boek wat ik hierover las is : De mooie voedselmachine van Giulia Enders. Als we ons kindje iets lekkers geven denken we hier natuurlijk niet over na, maar hebben we eigenlijk wel zin in kinderen die een suikerpiek hebben of kinderen die sneller boos zijn door de bacteriën in hun darmflora? Het blijft voor mij een struggle van genieten, verbieden en/of verwennen, maar wij snoep en koek thuis in ieder geval niet, buitenshuis prima, maar met mate. Veere is nu ruim 2,5, ik ben benieuwd hoe ik er over een paar jaar over denk, want volgens mij wordt de druk van buiten en de verleiding alleen maar groter als ze ouder worden.

Problemen met borstvoeding

Problemen met borstvoeding

Toen ik beviel van Sterre maakte ik me helemaal geen zorgen over borstvoeding, ik had namelijk veel ervaring opgedaan bij Veere en dat ging, op wat kleine ongemakken na, altijd heel makkelijk.

Thuis bevallen op de bank

Ik beviel van Sterre zonder dat er kraamhulp bij was, dat is ook een apart verhaal. Het ging zo snel! Ik was de hele tijd aan het wachten tot de weeën regelmatig kwamen en 1 minuut aan zouden houden. Volgens aanwijzingen van de verloskundige zou dit een uur moeten duren en dan mocht ik bellen. Toen ik eindelijk weeën van 1 minuut had riep ik na een kwartier tegen Rolf dat hij echt niet meer mocht wachten met bellen. Het was midden in de nacht maar ineens voelde ik dat er nu actie genomen moeten worden. De verloskundige kwam ‘meteen’ (20 minuten duren op zo’n moment echt een eeuwigheid), en intussen was ik mijn persweeën aan het wegpuffen. Toen ze er was bevestigde ze meteen dat ik volledige ontsluiting had en dat we niet meer naar het ziekenhuis konden. Een kwartier later lag Sterre in mijn armen, thuis op onze eigen bank.
Heel bijzonder om dit mee te maken, maar door alle haast en snelheid was er dus geen kraamhulp. Ik had Sterre dus op mijn borst en er was niemand die zei of en hoe ik moest voeden. Ik legde Sterre dus zelf maar aan, na alle ervaring met Veere, en dit ging meteen super soepel. Ze dronk meteen goed.

Kloven en spruw

Maar daarna bleek het toch allemaal minder makkelijk dan ik in eerste instantie dacht. Sterre kreeg enorme luieruitslag de eerste week van haar leven, heel zielig. De huisarts zei al dat ze daardoor verhoogde kans had op spruw, en ja hoor, dit kreeg ze ook. Ik weet niet of het daarmee te maken had, maar vervolgens kreeg ik tepelkloven die de eerste maanden aanhielden. Elke keer dat ik ging voeden was erg pijnlijk, gelukkig zakte de pijn wel na een minuutje.
Sterre kreeg duidelijk wel genoeg voeding binnen, want ze werd die eerste weken een klein mollig meisje en nam enorm toe in gewicht. Daar hoefde ik me dus gelukkig geen zorgen over te maken. Maar soms kon ik wel door de grond zakken van de pijn. Nu, maanden later, kan ik me die pijn niet meer voorstellen, nu is het gewoon weer genieten.

Auw, borstontsteking!

Na een maand of 6 ging ik afbouwen met borstvoeding, een voeding overdag wilde ik eraf. Na 6 maanden had ik niet meer verwacht dat het kon, maar toch hield ik aan dit afbouwen een flinke borstontsteking over, wat kan dat pijn doen! Eén nacht lang was ik helemaal van de kaart, koorts, ijlen en zweten in bed. De volgende ochtend voelde ik me wel een stuk beter maar ik baalde omdat ik ervan uitging aan de antibiotica te moeten. Het was weekend en ik besloot het nog even aan te kijken, al vond een vriendin van mij die arts is dat niet zo verstandig, ik probeerde het toch.
De koorts kwam niet meer terug, maar de pijn bleef. De volgende ochtend belde ik de huisartsenpost, na mijn verhaal uitgelegd te hebben gaf de arts aan dat zolang ik geen koorts had ik het aan mocht kijken. Blij dat ik was! Ik postte een bericht op instagram met de vraag om tips. De tips stroomden binnen (dankjewel!). Zo heb ik de hele dag met warmtekompressen en een elektrische tandenborstel op mijn borst doorgebracht 🙂

Behandelen met ultrasound

Gelukkig kwam de koorts nog steeds niet terug, maar de ontsteking werd door al mijn thuishulp-middelen helaas nog niet beter.  Toen kreeg ik via instagram de tip voor het behandelen van een borstontsteking met ultrasound. Wat een fantastische manier! Ik kon meteen terecht en na 2 behandelingen was het helemaal over. Ik was zo blij dat dit bestond. Ik kan het iedereen aanraden, zo fijn om geen antibiotica te hoeven slikken! Tegelijkertijd vind ik het bizar dat zo’n behandelmethode, ontwikkeld door het maxima medisch centrum in Eindhoven, weinig bekendheid heeft. Veel huisartsen schrijven toch gewoon antibiotica voor en zijn niet bekend met deze pijnvrije methode.

Na deze ontsteking gelukkig alleen maar weer genoten van het voeden, ook het afbouwen naar alleen avond en ochtend ging gelukkig zonder problemen.

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief

Je bent succesvol ingeschreven voor mijn nieuwsbrief

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief

Je bent succesvol ingeschreven voor mijn nieuwsbrief