Belonen of straffen?

Belonen of straffen?

Leren gaat met vallen en opstaan. Zo ook het leren eten. De ene periode gaat het heel goed, dan volgt er ineens een periode waarin er minder goed gegeten wordt. En dat is altijd een lastige periode als je ouders bent, vind ik.

Kindjes experimenteren met kaders en regels

Een kindje ontdekt dat hij macht heeft, en weet dat je eten een belangrijk moment vindt bijvoorbeeld. Dan gaat hij juist daar zijn macht uitproberen. ‘Eens kijken hoe mama reageert als ik vandaag zeg dat ik niks wil eten’ of ‘eens kijken of ik een nieuwe boterham kan krijgen als ik mijn korstjes niet op heb, ik vind het middelste namelijk veel lekkerder!’. Vervolgens wordt er na het eten om fruit, dadels en crackers gevraagd. Wat doe je dan? Ik vind dit altijd een dilemma, maar heb voor mezelf inmiddels wel duidelijk hoe ik hiermee om wil gaan.

Eten moet wat mij betreft een leuk en gezamenlijk moment zijn, maar dat betekent niet dat Veere alles maar voor elkaar krijgt en dat ik aan tafel nooit boos word. Er zijn bij ons twee echte regels: Eerst opeten wat je hebt en dan pas wat nieuws (dus bijvoorbeeld eerst de korstjes opeten voordat er een nieuwe boterham gesmeerd wordt) en aan tafel blijven zitten tot iedereen klaar is. Daarnaast vinden we het ook belangrijk dat er niet met eten of bestek gegooid wordt en dat er niet ‘vies’ met het eten wordt omgegaan, de snor die je hier op de foto ziet vind ik dan wel weer erg grappig mits hij daarna opgegeten wordt, dus soms is het wel lastig waar de grens ligt. Maar goed, met deze twee echte regels zijn wij heel consequent. Soms helpt een paar keer duidelijk zijn en boos worden weer bij het vervolg, latere eet-momenten worden er weer makkelijker door.

Straffen of belonen?

Het grappige met straffen en belonen is dat het vaak hetzelfde is, alleen de formulering van je zin is anders. Zeg je bijvoorbeeld: ‘Als je zo alles wat er op je bordje ligt op hebt, dan mag je daarna zelf kiezen waar je nog wat extra’s van wilt’ (belonen)
Of zeg je: ‘Als je het niet op eet dan krijg je helemaal niks meer’ (straffen)
De inhoud is precies hetzelfde, maar breng je de boodschap positief of negatief? Als je weet wat belonen en straffen met motivatie doen, dan is het de moeite om je eens bewust te zijn van je eigen taalgebruik. Belonen heeft een hogere mate van intrinsieke motivatie tot gevolg dan straffen. straffen bevordert juist de extrinsieke motivatie. Je kindje gaat dan iets wel of niet doen om een straf te ontlopen, maar niet omdat hij het zelf wilt.
Ik probeer hier dus zelf heel erg op te letten bij de regels die wij hebben. Meestal gaat dit goed, maar soms betrap ik mezelf ook wel eens op een straf-achtige uitspraak.

Ook leg ik uit waarom ik onze regels belangrijk vind. Ik vertel Veere bijvoorbeeld vaak dat ik het heel fijn en gezellig vind als ze bij ons aan tafel zit, ook vertel ik dat het veel moeite en energie kost om eten te maken dus dat ik geen onnodige dingen als korstjes weg wil gooien. Ze is jong, maar toch heb ik altijd het idee dat als ik het uitleg, ze het wel meer accepteert dan wanneer een regel gewoon een regel is.

De Nieuwe Lekkerbek

De Nieuwe Lekkerbek

Wat een toffe ervaring! Ik heb meegedaan aan de Nieuwe Lekkerbek met mijn concept voor babyvoeding. Kleine blokjes ingevroren groentepureertjes die je zelf kunt combineren tot nieuwe hapjes. Precies zoals je hier op mijn site ook vindt. Na  geweldig commentaar van de jury bij de auditieronde, werd ik een van de eerste finalisten! Daar ben ik heel trots op! Ik heb uiteindelijk 6 smaken verpakkingen voor Mama Roos ontwikkeld, voor baby’s vanaf 4 maanden, vanaf 6 maanden en vanaf 8 maanden. Met deze producten kun je zelf weer honderden smaakcombinaties maken. Hopelijk komt het product in het vriesschap te liggen en kunnen jullie er allemaal van genieten. Tot die tijd nog lekker zelf aan de slag met het maken van pureetjes dus.

Buiten mijn comfort zone

Het was zo’n leuke ervaring omdat het helemaal buiten mijn comfort zone was, super spannend om voor tv mijn concept te presenteren en al helemaal omdat een professionele jury het ging beoordeling en proeven. Ik was echt zenuwachtig, maar achteraf kreeg ik er zoveel energie van! Ik ben heel trots op mezelf dat ik dit heb gedurfd. Wel erg grappig om onder andere Robert Kranenborg en Alain Caron babyvoeding te zien proeven. Ik was ook erg benieuwd naar hun commentaar, maar ze vonden het gelukkig erg lekker! Alain heeft zelfs zijn hele (baby)bakje opgelepeld. Zelf ben ik ook altijd enthousiast over de smaken van de hapjes, ik vind dus ook dat veel mensen een verkeerd beeld hebben bij babyvoeding omdat veel mensen al bij voorbaat denken dat het niet lekker is.

Helaas heb ik niet gewonnen, maar ik heb absoluut geen spijt van mijn deelname. De ervaring was echt heel tof, en ik heb zo aan veel mensen mijn concept kunnen laten zien en het weer verder ontwikkeld. Ik hoop jullie binnenkort te kunnen vertellen dat mijn concept in de winkels ligt, maar daar zal nog wel wat werk aan vooraf gaan.

Je kind enthousiast maken over groenten

Je kind enthousiast maken over groenten

Fan van groenten

Zoals jullie waarschijnlijk al door hebben, ik ben een enorme fan van groenten! Natuurlijk hoop ik ontzettend dat Veere dit ook wordt. Ik ga er eigenlijk ook wel vanuit dat dit gaat lukken, want ik heb alle technieken al ingezet die ik ken (tijdens de zwangerschap heel veel groenten eten zodat ze al aan de smaak went, tijdens borstvoeding veel groenten eten voor hetzelfde effect en haar mee laten kijken met hoe wij (groenten) eten. Ook mijn vrienden en collega’s weten natuurlijk dat ik zo erg van groenten houd, dus ook met kraamcadeautjes kwamen er vaak groenten voorbij :-D. Zo kregen we meerdere groenteknuffels (ook een fantastische zelfgemaakte avocado), een zelfgemaakte ABC-poster met groenten, een schilderij met Veere’s naam en groenten op de achtergrond en houten groenten en fruitsoorten met een houten (nep)mes en snijplankje. Zie hier een paar van deze geweldige aanwinsten .

Moestuin

Nu ze iets ouder is vertel ik graag over verschillende groenten tijdens het eten en neem ik haar mee de moestuin in, op onderstaande foto staan we in ons kasje in de tuin. Daar krijgt ze nu ook al dingen te proeven, zoals een rijpe aardbei 🙂 Zoals je op bovenstaande foto ziet speelt ze al goed met haar fruit en groenten en de poster hangt boven haar bed, dus daar kijken we ook vaak samen naar. Wij zorgen dus voor een echte groentebeleving voor Veere.

Ik snap eigenlijk niet waarom er zo weinig boekjes en speelgoed met groenten verkrijgbaar is. Kinderen zijn dol op bijvoorbeeld dieren, ik denk dat dit komt omdat ze daar vaak over voorgelezen krijgen en er speelgoed mee hebben. Hoe leuk zou het zijn als dit ook met groenten gedaan wordt! Ik ben zelf al bezig met een kinderboekje over groenten en fruit voor kinderen, als het klaar is horen jullie er natuurlijk van!

Toch zijn er veel collega’s en vrienden die me vaak vertellen dat er echt nog wel een moeilijke tijd aankomt en dat ook Veere straks vast een moeilijke eter gaat worden. We zullen zien, ik heb in ieder geval goed mijn best gedaan om een leuke sfeer rondom gezond eten te creëren en het vooral leuk te maken, hopelijk werpt dat zijn vruchten (of groenten) af!

Dol gelukkig!

Dol gelukkig!

Wij zijn dol gelukkig! De zwangerschapstest is positief!
Ik had het wel een beetje verwacht want ik had enorme hongeraanvallen de afgelopen dagen. Dat heb ik één keer eerder gehad, toen ik zwanger was van Veere. Toen ben ik zelfs een keer midden in de nacht naar beneden gegaan om te eten, dat doe ik normaal dus echt nooit.

Ik ben dit weekend een weekend weg geweest naar zweden waar een vriendin van mij woont. Ik heb al geen alcohol gedronken (gelukkig niet voor niks) omdat ik al zo’n vermoeden had… het was wel raar om te vertrekken, ik had zo mijn  vermoedens maar kon nog niet testen, dus we wisten niks zeker. Bij thuiskomst samen met Rolf meteen met  een zwangerschapstest gepakt en ja hoor! Het is raak! Veere is ook erg blij, al heeft ze natuurlijk nog geen idee waarom, maar ze gaat mee in ons enthousiasme. We springen met z’n drieën door het huis van vreugde!

Maar, ik vind het ook spannend, op een hele andere manier dan bij Veere, toen was het echt eng omdat ik geen idee had wat we konden verwachten. Nu zitten de angsten op een ander vlak, ik vraag me nu af of ik Veere dan nog wel genoeg aandacht kan geven en of ik nog wel goed van mijn kinderen kan genieten als het weer druk wordt met voeden, verschonen en in slaap wiegen.  Ik ben benieuwd naar alle reacties, ik verwacht dat het veel minder een verrassing zal zijn dan bij Veere. Iedereen verwacht toch ergens dat er ook een tweede kindje komt, soms wordt er zelfs al gevraagd wanneer het zo ver gaat zijn. Vriendinnen weten ook dat we er weer mee bezig zijn, sommige vriendinnen zitten nu in hetzelfde proces, ik hoop dat zij ook snel een positieve test in handen hebben zodat we samen van de mini-mensjes in onze buiken kunnen genieten.

Binnenkort gaan we het vertellen, nu nog een leuke manier bedenken waarop we dit mooie nieuws gaan delen!

Stoppen met borstvoeding

Stoppen met borstvoeding

Sjonge, dat is toch moeilijker dan ik had gedacht!! Ik heb het al zo lang volgehouden, waarom ben ik dan niet gewoon super trots? Ik hik er al maanden lang tegenaan, maar wanneer neem je nu zo’n beslissing?

Veere heeft nu 14 maanden borstvoeding gehad, en het gaat gewoon super goed. Toen ik ermee begon vond ik het al zo bijzonder, dat de natuur zo fantastisch werkt dat mijn melk Veere’s lichaam perfect kan voeden en dat mijn lichaam haar lichaam aanvoelt en daar de melk op afstemt, een beetje beïnvloed door hormonen vind ik dat er niks mooiers bestaat dan dit.

In het begin was het niet alleen maar zo mooi, ik vond het soms ook enorm pijnlijk. Daarnaast zijn er situaties waar ik van te voren nog nooit over na had gedacht, ik dacht bijvoorbeeld na de zwangerschap al mijn normale kleren weer aan te kunnen….niet dus, ik heb voornamelijk jurkjes, en laat dat nou net even niet zo goed samen gaan met borstvoeding. Daarnaast komen er in het begin veel mensen op bezoek, maar moet je ook om de 2,5 a 3 uur voeden. En gezien ik voedde op verzoek weet je nooit precies hoe laat, dus dat kan zomaar ineens zo zijn dat je baby honger heeft als je net een paar mannelijke collega’s over de vloer hebt. Dat vond ik best ongemakkelijk.

Aan de andere kant wordt het ook heel snel normaal om te voeden op de raarste plekken, in cafés, maar ook tijdens een wandeling zittend op een rots of midden in het bos (zie foto). Dan is het toch wel erg makkelijk. Veere is altijd zo schattig aan de borst, nu ze gezellig kan brabbelen neemt ze de hele tijd pauze van het drinken, gooit ze haar hoofd naar achter en gaat ze aan Rolf hele verhalen vertellen tussendoor. Pas als hij naar haar heeft gekeken en gelachen gaat ze weer verder met drinken.

Maar nu moet ik dus de beslissing maken of ik een einde ga maken aan al die gezonde eigenschappen, gezellige momentjes en intussen de gewenning van beide kanten.
Eigenlijk heb ik al besloten, want ik ben er ook klaar mee om elke ochtend vroeg op te staan voor de voeding en nooit eens te kunnen blijven liggen, daarnaast ben ik benieuwd naar hoe mijn lichaam ook al weer voelde zonder hormonen (en had ik toen meer energie?) en de belangrijkste reden, ik zou graag weer zwanger willen worden, en ik heb het gevoel dat ik met borstvoeding en een beginnende zwangerschap te veel van mijn lichaam vraag. Goede onderbouwing vind ik zelf, maar elke avond denk ik weer, ach nog één keertje. Ik heb wel een deadline, ik ga een weekendje naar Zweden, bij een vriendin op bezoek, en daar wil ik niet meer kolven.
Vandaag maak ik nog een mooie ‘laatste’ foto en herinnering van de borstvoeding en morgen stop ik, echt…!

 

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief

Je bent succesvol ingeschreven voor mijn nieuwsbrief

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief

Je bent succesvol ingeschreven voor mijn nieuwsbrief