‘De Nieuwe Lekkerbek’ – 1 jaar later

‘De Nieuwe Lekkerbek’ – 1 jaar later

Precies een jaar geleden was de eerste uitzending van ‘De Nieuwe Lekkerbek’. Ik was al de hele dag zenuwachtig voor het uitgezonden zou worden, maar zelf kon ik het niet zien. Ik was op het moment van de uitzending op vakantie in Engeland, ik moest het dus doen met de berichten van vrienden en familie om te weten hoe de uitzending was. Heel spannend en een rare manier van kijken. Mijn schoonzusje nam met haar telefoon filmpjes op van de televisie, zodat ik het toch kon zien. Op het moment van de uitzending bleven de berichten maar binnenstromen. Van alle kanten kreeg ik felicitaties, aanmoediging en lieve berichtjes. Ook van mensen die ik al heel lang niet had gesproken of van onbekenden, heel bijzonder om mee te maken. Wat een bijzondere avond was dat, ondanks dat ik het zelf niet had kunnen kijken was ik enorm trots en blij met de uitzending. Wat een lieve reacties kreeg ik en wat kreeg ik daardoor vertrouwen in het vervolg.
Die avond was er vuurwerk in Engeland, toen ik dat keek voelde het echt als een overwinning en ik was heel dankbaar dat ik mee had kunnen doen, dat ik het had gedurfd, want wat vond ik het spannend!

Tijdens de vakantie dacht ik veel aan de finale, die was toen nog niet opgenomen. Ik vond het spannend en was de hele vakantie mijn concept verder aan het ontwikkelen in mijn hoofd.

Na de finale

In september begon mijn werk als docent weer en ik was inmiddels hoog zwanger. Mijn voordeel is mijn werk als docent bij de opleiding Food Innovation, studenten van deze studie pakte mijn ‘babyvoeding case’ op voor een project en gingen het proberen op de markt te brengen.  Ik heb heel veel gehad aan het onderzoek dat ze hebben uitgevoerd, ze hebben bijvoorbeeld enquêtes en interviews gehouden bij de doelgroep, hierdoor kreeg ik nog meer vertrouwen in mijn concept. De reacties van de doelgroep waren erg enthousiast, dus ik zag steeds meer potentie in mijn concept. Helaas konden de studenten geen producent vinden, het gaat om te kleine hoeveelheden babyvoeding en een productielijn moet er helemaal op afgesteld zijn omdat de wetgeving rondom babyvoeding nogal streng is.

Van kant en klaar naar online cursus

Intussen had ik verlof en volgde in een webinar over ‘online ondernemen’, ineens zag ik het helemaal voor me: Een online cursus  waarbij ouders leren hoe ze babyvoeding kunnen maken en waarbij ik mijn psychologie-kennis gebruik om lessen te geven in hoe je gezonde voeding leuk en aantrekkelijk maakt voor kinderen. Na mijn bevalling stond mijn hoofd er niet naar, maar na 2 maanden kreeg ik weer zin om te werken en ben ik het hele plan uit gaan denken. IK ben een cursus gaan volgen om te leren hoe je een online programma maakt en heb veel stappen genomen zoals mijn onderneming inschrijven ben de KVK.
Nu precies een jaar later staat er een online programma klaar wat ik kan gaan verkopen. Hoe bijzonder is dat! Ik ben heel trots op het resultaat en ik vind dat beter bij mij past dan wanneer ik het als ‘kant en klare babyvoeding’ had aangeboden. Ik wil namelijk leren hoe mensen het zelf kunnen maken en het zelf koken stimuleren. Ik wacht nog op de laatste bestanden die bij de vormgever liggen, dan kan ik gaan verkopen!

Geïnteresseerd? Hier kun je zien wat mijn online cursus precies inhoudt.  http://www.lekkerlereneten.mamarooskookt.nl/

Jouw taal en voorbeeld

Jouw taal en voorbeeld

Laatst hoorde ik het een moeder op het terras zeggen: ‘als je nu je eten opeet dan krijg je zo iets lekkers’. Ik dacht na over deze zin en bedacht me dat ze met de zin onbewust zei dat hetgeen wat ze nu aan het eten waren eigenlijk helemaal niet zo lekker is. Niet echt een boodschap die je over wilt dragen naar je kindje. Ik weet zeker dat deze moeder dat eigenlijk ook niet zo bedoelde, maar het per ongeluk wel zo zei.

‘Als je nu je eten opeet krijg je straks iets lekkers’

Je kindje pakt dit soort verborgen ‘boodschappen’ vaak heel serieus op. En wat doe je dan om het te voorkomen? Dat is in het begin best lastig. Je zou met je partner af kunnen spreken goed te letten op jullie communicatie en daar elkaar feedback op geven. Niet alleen op eet-gebied, maar ook in de verdere opvoeding is dit soort taalgebruik van belang.
Daarnaast denk ik dat het heel belangrijk is dat je goed gaat nadenken over hoe je zelf denkt over bepaalde onderwerpen. Het gedrag dat je laat zien komt immers voort uit onze overtuigingen en opvattingen. Als je aan je eigen opvattingen werkt dan kun je ook je gedrag en daarmee je woordkeuze beïnvloeden.

Wat is jouw relatie met gezonde voeding?

Denk dus na over jouw relatie met (gezonde) voeding. Als je graag wilt dat je kindje gezond eet, hoe graag eet je zelf eigenlijk gezond? Welke boodschap draag je daardoor over? Hoe sta jij tegenover koekjes en snoepjes (niet alleen voor je kind, maar voor jezelf?)? Pas als je zelf een goede band met (gezond) eten hebt kun je dit ook overdragen.

 

Belonen of straffen?

Belonen of straffen?

Leren gaat met vallen en opstaan. Zo ook het leren eten. De ene periode gaat het heel goed, dan volgt er ineens een periode waarin er minder goed gegeten wordt. En dat is altijd een lastige periode als je ouders bent, vind ik.

Kindjes experimenteren met kaders en regels

Een kindje ontdekt dat hij macht heeft, en weet dat je eten een belangrijk moment vindt bijvoorbeeld. Dan gaat hij juist daar zijn macht uitproberen. ‘Eens kijken hoe mama reageert als ik vandaag zeg dat ik niks wil eten’ of ‘eens kijken of ik een nieuwe boterham kan krijgen als ik mijn korstjes niet op heb, ik vind het middelste namelijk veel lekkerder!’. Vervolgens wordt er na het eten om fruit, dadels en crackers gevraagd. Wat doe je dan? Ik vind dit altijd een dilemma, maar heb voor mezelf inmiddels wel duidelijk hoe ik hiermee om wil gaan.

Eten moet wat mij betreft een leuk en gezamenlijk moment zijn, maar dat betekent niet dat Veere alles maar voor elkaar krijgt en dat ik aan tafel nooit boos word. Er zijn bij ons twee echte regels: Eerst opeten wat je hebt en dan pas wat nieuws (dus bijvoorbeeld eerst de korstjes opeten voordat er een nieuwe boterham gesmeerd wordt) en aan tafel blijven zitten tot iedereen klaar is. Daarnaast vinden we het ook belangrijk dat er niet met eten of bestek gegooid wordt en dat er niet ‘vies’ met het eten wordt omgegaan, de snor die je hier op de foto ziet vind ik dan wel weer erg grappig mits hij daarna opgegeten wordt, dus soms is het wel lastig waar de grens ligt. Maar goed, met deze twee echte regels zijn wij heel consequent. Soms helpt een paar keer duidelijk zijn en boos worden weer bij het vervolg, latere eet-momenten worden er weer makkelijker door.

Straffen of belonen?

Het grappige met straffen en belonen is dat het vaak hetzelfde is, alleen de formulering van je zin is anders. Zeg je bijvoorbeeld: ‘Als je zo alles wat er op je bordje ligt op hebt, dan mag je daarna zelf kiezen waar je nog wat extra’s van wilt’ (belonen)
Of zeg je: ‘Als je het niet op eet dan krijg je helemaal niks meer’ (straffen)
De inhoud is precies hetzelfde, maar breng je de boodschap positief of negatief? Als je weet wat belonen en straffen met motivatie doen, dan is het de moeite om je eens bewust te zijn van je eigen taalgebruik. Belonen heeft een hogere mate van intrinsieke motivatie tot gevolg dan straffen. straffen bevordert juist de extrinsieke motivatie. Je kindje gaat dan iets wel of niet doen om een straf te ontlopen, maar niet omdat hij het zelf wilt.
Ik probeer hier dus zelf heel erg op te letten bij de regels die wij hebben. Meestal gaat dit goed, maar soms betrap ik mezelf ook wel eens op een straf-achtige uitspraak.

Ook leg ik uit waarom ik onze regels belangrijk vind. Ik vertel Veere bijvoorbeeld vaak dat ik het heel fijn en gezellig vind als ze bij ons aan tafel zit, ook vertel ik dat het veel moeite en energie kost om eten te maken dus dat ik geen onnodige dingen als korstjes weg wil gooien. Ze is jong, maar toch heb ik altijd het idee dat als ik het uitleg, ze het wel meer accepteert dan wanneer een regel gewoon een regel is.

De Nieuwe Lekkerbek

De Nieuwe Lekkerbek

Wat een toffe ervaring! Ik heb meegedaan aan de Nieuwe Lekkerbek met mijn concept voor babyvoeding. Kleine blokjes ingevroren groentepureertjes die je zelf kunt combineren tot nieuwe hapjes. Precies zoals je hier op mijn site ook vindt. Na  geweldig commentaar van de jury bij de auditieronde, werd ik een van de eerste finalisten! Daar ben ik heel trots op! Ik heb uiteindelijk 6 smaken verpakkingen voor Mama Roos ontwikkeld, voor baby’s vanaf 4 maanden, vanaf 6 maanden en vanaf 8 maanden. Met deze producten kun je zelf weer honderden smaakcombinaties maken. Hopelijk komt het product in het vriesschap te liggen en kunnen jullie er allemaal van genieten. Tot die tijd nog lekker zelf aan de slag met het maken van pureetjes dus.

Buiten mijn comfort zone

Het was zo’n leuke ervaring omdat het helemaal buiten mijn comfort zone was, super spannend om voor tv mijn concept te presenteren en al helemaal omdat een professionele jury het ging beoordeling en proeven. Ik was echt zenuwachtig, maar achteraf kreeg ik er zoveel energie van! Ik ben heel trots op mezelf dat ik dit heb gedurfd. Wel erg grappig om onder andere Robert Kranenborg en Alain Caron babyvoeding te zien proeven. Ik was ook erg benieuwd naar hun commentaar, maar ze vonden het gelukkig erg lekker! Alain heeft zelfs zijn hele (baby)bakje opgelepeld. Zelf ben ik ook altijd enthousiast over de smaken van de hapjes, ik vind dus ook dat veel mensen een verkeerd beeld hebben bij babyvoeding omdat veel mensen al bij voorbaat denken dat het niet lekker is.

Helaas heb ik niet gewonnen, maar ik heb absoluut geen spijt van mijn deelname. De ervaring was echt heel tof, en ik heb zo aan veel mensen mijn concept kunnen laten zien en het weer verder ontwikkeld. Ik hoop jullie binnenkort te kunnen vertellen dat mijn concept in de winkels ligt, maar daar zal nog wel wat werk aan vooraf gaan.

Je kind enthousiast maken over groenten

Je kind enthousiast maken over groenten

Fan van groenten

Zoals jullie waarschijnlijk al door hebben, ik ben een enorme fan van groenten! Natuurlijk hoop ik ontzettend dat Veere dit ook wordt. Ik ga er eigenlijk ook wel vanuit dat dit gaat lukken, want ik heb alle technieken al ingezet die ik ken (tijdens de zwangerschap heel veel groenten eten zodat ze al aan de smaak went, tijdens borstvoeding veel groenten eten voor hetzelfde effect en haar mee laten kijken met hoe wij (groenten) eten. Ook mijn vrienden en collega’s weten natuurlijk dat ik zo erg van groenten houd, dus ook met kraamcadeautjes kwamen er vaak groenten voorbij :-D. Zo kregen we meerdere groenteknuffels (ook een fantastische zelfgemaakte avocado), een zelfgemaakte ABC-poster met groenten, een schilderij met Veere’s naam en groenten op de achtergrond en houten groenten en fruitsoorten met een houten (nep)mes en snijplankje. Zie hier een paar van deze geweldige aanwinsten .

Moestuin

Nu ze iets ouder is vertel ik graag over verschillende groenten tijdens het eten en neem ik haar mee de moestuin in, op onderstaande foto staan we in ons kasje in de tuin. Daar krijgt ze nu ook al dingen te proeven, zoals een rijpe aardbei 🙂 Zoals je op bovenstaande foto ziet speelt ze al goed met haar fruit en groenten en de poster hangt boven haar bed, dus daar kijken we ook vaak samen naar. Wij zorgen dus voor een echte groentebeleving voor Veere.

Ik snap eigenlijk niet waarom er zo weinig boekjes en speelgoed met groenten verkrijgbaar is. Kinderen zijn dol op bijvoorbeeld dieren, ik denk dat dit komt omdat ze daar vaak over voorgelezen krijgen en er speelgoed mee hebben. Hoe leuk zou het zijn als dit ook met groenten gedaan wordt! Ik ben zelf al bezig met een kinderboekje over groenten en fruit voor kinderen, als het klaar is horen jullie er natuurlijk van!

Toch zijn er veel collega’s en vrienden die me vaak vertellen dat er echt nog wel een moeilijke tijd aankomt en dat ook Veere straks vast een moeilijke eter gaat worden. We zullen zien, ik heb in ieder geval goed mijn best gedaan om een leuke sfeer rondom gezond eten te creëren en het vooral leuk te maken, hopelijk werpt dat zijn vruchten (of groenten) af!

Dol gelukkig!

Dol gelukkig!

Wij zijn dol gelukkig! De zwangerschapstest is positief!
Ik had het wel een beetje verwacht want ik had enorme hongeraanvallen de afgelopen dagen. Dat heb ik één keer eerder gehad, toen ik zwanger was van Veere. Toen ben ik zelfs een keer midden in de nacht naar beneden gegaan om te eten, dat doe ik normaal dus echt nooit.

Ik ben dit weekend een weekend weg geweest naar zweden waar een vriendin van mij woont. Ik heb al geen alcohol gedronken (gelukkig niet voor niks) omdat ik al zo’n vermoeden had… het was wel raar om te vertrekken, ik had zo mijn  vermoedens maar kon nog niet testen, dus we wisten niks zeker. Bij thuiskomst samen met Rolf meteen met  een zwangerschapstest gepakt en ja hoor! Het is raak! Veere is ook erg blij, al heeft ze natuurlijk nog geen idee waarom, maar ze gaat mee in ons enthousiasme. We springen met z’n drieën door het huis van vreugde!

Maar, ik vind het ook spannend, op een hele andere manier dan bij Veere, toen was het echt eng omdat ik geen idee had wat we konden verwachten. Nu zitten de angsten op een ander vlak, ik vraag me nu af of ik Veere dan nog wel genoeg aandacht kan geven en of ik nog wel goed van mijn kinderen kan genieten als het weer druk wordt met voeden, verschonen en in slaap wiegen.  Ik ben benieuwd naar alle reacties, ik verwacht dat het veel minder een verrassing zal zijn dan bij Veere. Iedereen verwacht toch ergens dat er ook een tweede kindje komt, soms wordt er zelfs al gevraagd wanneer het zo ver gaat zijn. Vriendinnen weten ook dat we er weer mee bezig zijn, sommige vriendinnen zitten nu in hetzelfde proces, ik hoop dat zij ook snel een positieve test in handen hebben zodat we samen van de mini-mensjes in onze buiken kunnen genieten.

Binnenkort gaan we het vertellen, nu nog een leuke manier bedenken waarop we dit mooie nieuws gaan delen!

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief

Je bent succesvol ingeschreven voor mijn nieuwsbrief

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief

Je bent succesvol ingeschreven voor mijn nieuwsbrief